„Kształt demona”, Amelia Atwater – Rhodes

Historia:
W świat powieści wprowadza czytelnika Atwater – Rhodes wierszem Edgara Allana Poea „W samotni”, zapowiadającym, że jedna z postaci zapewne jest w pewien sposób wyobcowana i inna.
Główna bohaterka chodzi do ostatniej klasy w Ramsa High School, nazywa się Jessica Allodola. Opiekuje się nią Anne, przybrana matka. Odkąd w wieku dwunastu lat zjawiła się w Ramsa jest poza tzw. towarzystwem. Trzyma się na uboczu, jest niepopularna, nielubiana a wiele osób odczuwa strach przechodząc obok niej. Ma awersyjne nastawienie do wszystkich i wszystkiego, jest typem ekstremalnej formy „nastolatki” z jej fochami i odzywkami.
Nocami pisze powieści, pod pseudonimem Ash Night wydała książki „Tygrys, tygrys” i „Ciemny płomień” o wampirach, z głównym bohaterem Aubreyem.
Podczas jednego z dni szkolnych do klasy wchodzi nowa uczennica Caryn Rashida, próbuje się z nią zaprzyjaźnić – co się jej nie udaje, a jednego z kolejnych dni, na korytarzu podsłuchuje rozmowę koleżanek o nowym przystojniaku.  Oczywiście nie interesuje się nim z prostej przyczyny: jej usposobienie i wygląd: wysoka, długie ciemne włosy i jasna cera plus opryskliwość powoduje, że żaden chłopak nie zwraca na nią uwagi. Shannon, szkolna piękność podrywa nowego, nazywa się Alex Remington. Jessicę poraża podobieństwo chłopaka do postaci z jej powieści, Aubreya. Oczywiście jest nim (o czym przekona się niebawem) a jej nowa znajoma Caryn okazuje się być czarownicą, i to z rodu pogromców wampirów. Alex za ujawnienie sekretów wampirów, Jessica nie miała pojęcia, że to co pisze może być prawdą, i że w jakikolwiek sposób przez jej książki może narazić własne życie na neibezpieczeństwo, ma zabić dziewczynę.
Fala, wampirzyca z klanu Aubreya, zatrudnia mordercę – wampira, ten zabija jej przybraną matkę – Anne. Po tym wydarzeniu Jessica postanawia udać się do siedliska wampirów – New Mayhem – jednego z najsilniejszych ośrodków wampiryzmu w Stanach Zjednoczonych. Odwiedza wampirzy klub nocny Las Noches, aby przekonać się na własne oczy, że to o czym pisała jest prawdą. W międzyczasie poznaje prawdę o jej matce, Jager, była wampirzycą, ale przemieniona na powrót w człowieka wydała na świat ludzkie dziecko – Jessicę.
Nieprzystępność, odwaga i przycinki dziewczyny wprawiają Alexa w osłupienie. Po raz pierwszy od trzech tysięcy lat czuje coś do kogoś z rodzaju ludzkiego, odkładając zabicie śmiertelniczki na później. Wampirzyca z jego klanu, Fala, zauważa zauroczenie Jessicą, i pragnie mocniej jej śmierci, co o mały włos się jej udaje, na szczęście Aubrey z pomocą Caryn najpierw ratują dogasające życie ludzkie dziewczyny, a następnie przemienia ją w wampira.
Komentarz:
Powieść „Kształt demona” Amelia Atwater – Rhodes wydała w 2000 roku, czyli mając zaledwie piętnaście lat. Mało tego (!), zadebiutowała rok wcześniej, w wieku czternastu lat z powieścią „W gąszczach mroku”. Dlaczego zaznaczam daty i wiek tej pisarki? Ze względu na fakt, że przyrównując ten tytuł do takich bestsellerów jak „Pamiętniki wampirów” Smith czy  sagi „Zmierzch” Meyer – ta wówczas młodziutka dziewczyna, stworzyła powieść na przyzwoitym poziomie. Skonstruowana prosto, napisana przyzwoitym językiem (minusem jest brak indywidualizacji języka postaci, ale odnosząc się do „Pamiętników Wampirów” – język licealny, a do książek Meyer – szkolniacki, plasuje się poziom wyżej), z może nie wydumaną, ale całkiem dobrą fabułą.
Niektórzy recenzenci zarzucają Atwater – Rhodes skonstruowanie nieciekawej i aspołecznej postaci. Nie zgadzam się do końca z tą opinią. Nie wiem jak inni, ale osobiście mam dość, biorąc do ręki literaturę młodzieżową, głównych bohaterek: najpopularniejszych, najpiękniejszych i naj naj we wszystkim (…uczennic w szkole). Według mnie kreując tą postać na nastolatkę poza kręgiem towarzyskim, uciekającą w swój świat, w pewien sposób osamotnioną, z fascynacją czernią i mrokiem – to naturalnie przez jej inność i wyobcowanie, bardziej przemawia do mnie fakt, że to ją wybierze ten inny – wampir – i to ona ma łączność ze światem innych.
Tutaj nawet główna postać męska – Alexa Remingtona, czyli Aubreya jest niepokorna i nie przesłodzona, jak wielu pisarzy ma w zwyczaju czynić (szarmancki przystojny amant). Jedynie Caryn wśród bohaterów zdaje się mieć dobre serce. Świat, który wykreowała nie jest słodki, przyjazny – to świat drapieżników. Wygrywa silniejszy, szybszy i lepszy. Mrok, zło i walka wampirów z czarownicami oraz pragnienie Fali uśmiercenia Jessici sprawiają, że powieść można także podporządkować pod gatunek grozy. Co może zaciekawić, w tekście pojawia się kilka odniesień do mitologii skandynawskiej: wilk Fenris, wąż Midgrady oraz greckiej Echidna czy trójgłowy Cerber. Świat wampirów i czarownic podzielony na klany i rody oraz ich wzajemna niechęć do siebie i walka, oraz krótkie opowieści o nich sprawiają, że głębiej i z zainteresowaniem zagłębiamy się w ich świat.
Oczywiście zabrakło rozbudowania psychologii głównych postaci – Jessici i Aubreya. Uważam także, że wątek głównej bohaterki i Alexa Remingtona byłby o wiele bardziej ciekawy, gdyby Atwater go pogłębiła. Zabrakło mi głębszego niż – kilka zdań – podejścia do przyczyny fascynacji wampira ludzką dziewczyną. Słabo zarysowała także otoczenie Jessici: szkołę, znajomych, miasteczko jak i  sam ośrodek wampirzy.
Nie tylko nie zindywidualizowała języka postaci, ale i poszczególni bohaterowie jej książki są jedynie częścią opowieści, a nie postaciami, o których opowiada. Czytamy ich imiona, wzmiankę o nich, czasem krótką historyjkę, ale nie ma zagłębiania się ani w ich psychologię, ani bliższego przedstawienia.
Ogólne wrażenie: dobrze skonstruowana powieść, której zabrakło indywidualnego stylu w szacie językowej, z niezłymi (jak na literaturę młodzieżową) momentami grozy. Gdybym była nastolatką taka pozycja; z czarnymi charakterkami,  zbuntowaną Jessicą oraz nieozłoconym Aubreyem, ceniłabym wyżej niż mdłe love story „Zmierzch”. 

Informacje o Alice

Fall in love with writing...
Ten wpis został opublikowany w kategorii Przeczytane i oznaczony tagami , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s