Tylko…

Tylko…
Nic więcej
Ani mniej
Nic nie mogę!
Chciałabym chwycić za ręce
Wytargać włosy
Wchłonąć zapach
Złapać
Zjeść
Tak po prostu…
Tymczasem marzeń głowa
Pełna
Nie mam oprócz nich
Nic
Nawet rym nie chce iść
Do przodu
Sprawy mogłyby się przekołysać
Do przodu
W tył
W bok
W lewo
I w prawo
I w… w…w…w…
(I) Pragnę nadal
(I) Pragnę tak…
Tak…
Ach tak mocno
Boleśnie
Burzliwie
Namiętnie
Nieoczekiwanie
Szybko
Tak przeraźliwie platonicznie!
Pragnę tylko
Maleńkiej chwili
Złączonych dłoni
Uśmiechu
 A na niebie pole gwiazd wyrosło
Tak nagle….
20 II 2009

Informacje o Alice

Fall in love with writing...
Ten wpis został opublikowany w kategorii Poezja i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

6 odpowiedzi na „Tylko…

  1. Onibe pisze:

    namiętnie i platonicznie? Platon chyba namiętny nie był ;-)

    ładnie napisane i już wcale dojrzałe, bo trzyletnie…

    • Alice pisze:

      wszystko jest możliwe, kiedy leżysz nocą na trawie i wpatrujesz się w niebo pełne gwiazd;)
      Trzy lata, dla mnie szmat czas… Niby niedawno, a z drugiej strony to już tak dawno temu.

  2. Lilting Lilly pisze:

    Wiersz bardzo mi sie podoba, a jeszcze bardziej cały blog!

    Przypomina nieco moje założenia w prowadzeniu swojego jednakże ja dopiero zaczynam : P
    Miło jest znaleźć taką osobę, która również dzieli się swoimi refleksjami, które jej sie nasuwają.

    Świetny blog! Pozdrawiam serdecznie :)

  3. Bardzo mi się podoba „Tylko”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s