„Perłowy Trójkąt”, Edward Kajdański

„Przeciętny Europejczyk ma na ogół bardziej niż skromną znajomość chińskiej kuchni. Wie, że Chińczyk nie może żyć bez ryżu, i jest to niewątpliwie prawda, chociaż należałoby to uściślić, że bez ryżu nie może obejść się przede wszystkim Chińczyk z południa” [1].
Edward Kajdański urodził się, wychował i studiował w Harbinie w ChRL. Przez wiele lat pracował w różnych placówkach dyplomatycznych, konsularnych i handlowych na terenie Państwa Środka. To właśnie te doświadczenia sprawiają, że jego reportaże obfitują w wiele informacji, liczb i różnego rodzaju ciekawych opowieści, od których nie sposób się oderwać.  
„Perłowy trójkąt” dzieli się na cztery części, które łagodnie przechodzą z jednej tematyki na drugą, tym samym nie naruszając toku głównej opowieści autora. Pierwsza to współczesne Kajdańskiemu oblicze chińskiego południa, druga historyczna, trzecia gospodarcza, czwarta dotyczy istniejących wówczas stref wolnocłowych (nazywanych w tamtym czasie specjalnymi strefami gospodarczymi).
Dlaczego „Perłowy trójkąt”?
To nazwa, jakiej Edward Kajdański używa do określenia trzech pereł chińskiego południa, mianowicie: Kantonu, Makau i Hongkongu.
„Perłowy trójkąt” Edwarda Kajdańskiego to książka wydana w 1987 roku nakładem wydawnictwa Książka i Wiedza. Choć od jej powstania mija w tym roku 25 lat jest to pozycja, którą nadal czyta się z wielkim zainteresowaniem. Mogę wręcz powiedzieć, że jest to jeden z tych tytułów, które fascynują i zarażają fascynacją do poznawania i odkrywania Państwa Środka. Reportaże Kajdańskiego to prawdziwa skarbnica wiedzy dla każdego, kto interesuje się Chinami. Nie da się tego czytać bez karteczki i ołówka do wynotowywania najważniejszych i najbardziej ciekawych rzeczy, które wyłowi się w trakcie lektury. Do tego w tekst reportaży autor świetnie wkomponował historię Michała Boyma – polskiego orientalisty, jezuity, przyrodnika, kartografa, sinologa i posła cesarza chińskiego do Rzymu.  Na każdej stronie czuć wielką fascynację autora tą postacią. Dzięki dociekliwości autora możemy śledzić poszukiwania dotyczące szczegółów życia i działalności na terenie Chin Boyma. Ponadto reportaże obfitują w wiele odniesień do „Odkrywania świata” Marco Polo (i samych podróży sławnego podróżnika), gdzie Edward Kajdański jako znawca tematów zw. z ChRL potrafi wytykać błędy autorowi przedmowy do polskiego wydania wymienionego tytułu.
Dlaczego warto przeczytać „Perłowy trójkąt”?
Pozwolę sobie na to pytanie odpowiedzieć pytaniami. Kto założył pierwszą stację misyjną w Chinach? Jak nazywa się autor pierwszej drukowanej po polsku informacji o Chinach? Co to jest rewolucja kulturalna? Co kryje się pod pojęciem: „banda czworga”? Jakie insekty występują w Kantonie i jakie mają zastosowanie w tamtejszej medycynie? Kiedy miała miejsce I wojna opiumowa? Kto jest autorem pierwszego europejskiego atlasu Chin? Co jest nazywane Południową Bramą Chin? Czym Chińczycy leczyli kiłę? Po jakich rejonach Chin podróżował Marco Polo? Kim był Ibn Battuty? Która z chińskich kuchni słynie z takich przysmaków, jak żaby, węże, psy? Jak nazywał się ostatni cesarz dynastii Ming? Ile wynosi limit prędkości na chińskich drogach? Jak nazywa się chiński historyk, który wydał pierwszą historię tego państwa w języku angielskim? Co to takiego kamienny las? Co warto wiedzieć o wyspie Hajnan? Która z chińskich prowincji w czasie tzw. rewolucji kulturalnej była nazywana „prowincją frontową”? Kim był Michał Boym? I wiele, wiele innych ważnych i ciekawych informacji, w które obfitują reportaże Kajdańskiego. Plusem jest także dołączenie do reportaży kilkunastu czarno-białych fotografii.
„Perłowy trójkąt” to świetna pozycja dla każdego kto poszukuje ciekawych reportaży i interesujących informacji o chińskim południu. W trakcie lektury czuje się obcowanie z człowiekiem, który posiada ogromną wiedzę o Chinach oraz z szacunkiem odnosi się do tamtejszej kultury. Warto też zaznaczyć, że choć tytuł obfituje w bardzo wiele informacji nie obciążają one tekstu i nie odbierają przyjemności z lektury. Dzieje się wręcz przeciwnie. Ma się ochotę na jeszcze więcej! Zdecydowanie polecam!
 

[1] Edward Kajdański, „Perłowy trójkąt”, Książka i Wiedza, Warszawa 1987, s. 80.

Informacje o Alice

Fall in love with writing...
Ten wpis został opublikowany w kategorii Przeczytane i oznaczony tagami , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

3 odpowiedzi na „„Perłowy Trójkąt”, Edward Kajdański

  1. Dobrze, że przypominasz takie publikacje.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s